once upon a time...

                 მოკლეედდ...ერთ მშვენიერ დღეს სანამ სკოლა დაიწყებოდა გავუარე კეშას (მარიამ კეშელავა)...თან ციფრულიც გავიყოლე და დავიწყეთ ბოდიალი აქეთ-იქით....
                                  ჯერ ერთი ორი სურათი სახლში გადავიღეთ... :))

                                  შემდეგ სახლის საზღვრებს გავსცდით და ახლა უკვე ეზოში დავიწყეთ პოზიორობა:)))(რა გვეშველება არაა???:)))....

                                              ახლა ჩემი დროააა...)))""

                                                      თმაა...)))

                                ხოოო...კიდევ რამდენიმე სურათი გადავიღეთ და მერე გავეშურეთ გამოფენისკენ...იქ მოკლედ სურატების კორიანტელი დავაყენეთ)))მაგრამ ყველას ვერ განახებთ რადგან ძალიან ბევრია....:))ამიტო თუ გაინტერესებთ ჩემს facebook-ზე ნახეთ))

                                                   უკვე მივედით:))

                                                    მოკლედ ვერთობით და ვაართ:))

                                                        ესეც ჩემი კეშუნია:*:*:*
                                           როგორც ყოველთვის თავის სტიქიაშია:))

                     სამწუხაროდ მერე დაცვამ დაგვიძახა რას აკეთებთ?აქ არ შეიძლება ასვლაო:))
ხოდა ჩვენც სხვა რა გზა გვქონდა და ამიტომაც ფოტოსესია სხვაგან გავაგრძელეთ:)

                                                             <--მაგალითად აი აქ....

                                                     აიიი...ეს ძალიან მომწონს <3 <3 <3

                                                გზად აი ეს საყვარელი არსება შეგვხვდა და არ შემეძლო მისთვის სურათი არ გადამეღო:))აქ ცოტა ცუდი გამოვიდა იმასთან შედარებით როგორ საყვარელია ეს ბავშვი:)).... <3 <3

ბოლოს კი ჩვენს ერთობლივ სურათს გაჩვენებთ და დაგემშვიდობებით:))

         ჩვენი დღე ძალიან სასიამოვნოდ დაგვირგვინდა და ბოლოს ჩვენს სახლებში წავედით...)))ხო ისე ეს დღე თარიღდება 04.09.2011.ით:))
                                                                                               ნახვამდის...
                                                                                                            lizi gigauri <3

აუ ეს სიმღერა ძალიიიან მიყვაარს:):):)

Michael Jackson-Hollywood Tonight

მოგზაურობა სასიტყვეთში...

               ეს თემა სკოლაში გვქონდა დასაწერი და რადგანაც უმრავლესობას ის მოეწონა ვიფიქრე არ იქნებოდა ურიგო იგი აქ ბლოგზე პოსტად დამეწერა და აი ისიც:):):)

               მე თვითონაც არ ვიცი როგორ,საიდან,რატომ აღვმოჩნდი ერთ ძალიან უცნაურ ადგილას.ზუსტად არ ვიცი რა ერქვა,მაგრამ უცნაური რომ იყო ამას ძალიან ადვილად მივხვდი.პირველ რიგში ამ სამყაროსა თუ ქვეყანაში ფეხის შესადგმელად კარი იყო საჭირო,რომელსაც თაღზე ეწერა ძააალიან დიდი ასოებით ''ანბანი'',ხოლო ამ კარს განა ერთი არამედ ორი გასაღები აღებდა.პირველი იყო ოვალური ფორმის,რბილი და ვარდისფერი ანუ ტვინი:)მეორე კი წიგნი სახელად ''დედაენა''.მე ეს ორივე მქონდა ამიტომ კარი თავისუფლად გავაღე და შევაბიჯე ქვეყანაში,რომელშიც ადრეც ბევრჯერ ვყოფილვარ,ოღონდ მის შუაგულში არ მოვხვედრივარ.ყველაზე მთავარი კი თურმე ეს ადგილი ყოფილა მე კი უკვე იქ ვიყავი.უცებ ამ ინტელექტუალური ფიქრებიდან გამომარკვია პატარა ტკივილმა.მე ვიღაც დამეჯახა,ოღონდ ზუსტად არ ვიცი ეს ვინ იყო თუ რა.ძალიიიან პატარა კაცუნა რომელსაც ხელში ასო 'ხ' ეჭირა აშკარად სადღაც მიიჩქაროდა.მინდოდა მეკითხა მისთვის ვინ იყო,მაგრამ ვიფიქრე ის ჩემს ხმას ვერ გაიგებდა,ამიტომ მე ის ხელში ავიყვანე და ვკითხე::
-უკაცრავად,თქვენ ვინ ხართ?!
-როგორ თუ ვინ?!მე ასოების მზიდავი ვარ-მიპასუხა გაბრაზებულმა,ისე თითქოს მე ეს უნდა მცოდნოდა.მისი თვალებიდან ვხედავდი რომ ნაწყენი იყო.
-მაპატიეთ თუ გაწყენინეთ-მოვუბოდიშე.კი მაგრამ ეს რა ადგილია?-ვკითხე მე.
-ოოო,ეს მსოფლიოში ყველაზე ბრძნული და საჭირო ქვეყანაა.ოღონდ სახელი არა აქვს.
-როგორ თუ არ აქვს?-გამიკვირდა მე.
-ოფოციალურად არ აქვს,თორემ ისე ჩვენ ''სასიტყვეთს'' ვეძახით.ახლა კი მაპატიეთ ძალიან მეჩქარება.ჩემი ასოს გარეშე სიტყვა სულ დაიშლება.-და ის ისე უცებ გაქრა როგორც გაჩნდა.
                     ვათვალიერებ ამ ადგილს.უცებ დავინახე შენობა სათაურით:''სასიტყვეთის ექსკურსიათმძღოლი'' და მეც შევედი ამ შენობაში.იქ უააამრავი სუვენირი იყო ასო 'ა'-თი დაწყებული ას 'ჰ'-თი დამთავრებული.ნაირნაირი სამაჯურები,ჩანთები,ქუდები და ღია ბარათებით იყო აჭრელებული ის ადგილი.საოცარი სიჩუმე პატარა ჩურჩულმა თუ ფაჩუნმა დაარღვია.მიმღებ მაგიდასთან კიდევ ერთი პატარა კაცუნა იჯდა და ითვლიდა:
-სამი მილიარდ ორას სამოცდა მეთხუთმეტე.იქვე პატარა ზარზე დავაზარუნე და იმ კაცუნის ყურადღება მივიქციე.მან ამომხედა და მკითხე თავაზიანად:
-რით გემსხუროთ?-მხოლოდ ახლა შევამჩნიე მისი ძალიან დიდი ცხვირის მთავარი ღირსება.მას ცხვირზე ასო 'ზ'-ს ფორმის სათვალე ჰქონდა დასმული.ის კი დაჟინებით მიყურებდა.
-რამით დაგეხმაროთ?
-იცით,ხომ ვერ ამიხსნით ეს რა ადგილია,მე აქ რას ვაკეთებ და რატომ ხართ ასეთი პატარა?!-მივახალე უკულტუროდ.
-დიახ,ახკავე ყველაფერს აგიხსნით.ეს არის ქვეყანა სასიტყვეთი,თქვენ აქ მოგზაურობთ,ხოლო ასეთი პატარა იმიტომ ვარ რომ თქვენს გონებაში ჩავეტიო.
          ამ უკანასკნელმა ძალიან დამაბნია.
-თქვენ რა ჩემი წარმოსახვით ხართ შექმნილი?
-აბა თქვენ რა გეგონათ?-მკითხა მან.მე კი წესიერი პასუხი ვერ გავეცი და ლუღლუღი დავიწყე.
-მე...მე..მე.....
-მე რა თხააა?-გაიხუმრა მან და თავის ხუმრობაზე თვითონვე გაიცინა.ჩვენთან ეს კარგი ხუმრობა არისო მითხრა.
-იცით,თუ დაიღალეთ ჩვენ კარგი საშუალება გვაქვს დაღლილობის მოსახსნელად.
-არააა,არ არის საჭირო.- ვინ დამაცადა?უცებ ვიგრძენი როგორ მივდიოდი სადღაც მაგრამ არა ჩემით,რაღაც უხილავ ძალას მივყავდი!შემდეგ შევჩერდი და 3 წამში აღმოვჩნდი აუზში,ოღონდ რა თქმა უნდა ის არ იყო ჩვეულებრივი:მასში წყალი კი არ ესხა არამედ სავსე იყო სხვადასხვა ენის ასოებით.მე ცურვა არ ვიცოდი ამოტო ფართხალი დავიწყე.ამ დროს ჩემს ცხვირწინ გაჩნდა აბრა სადაც ეწერა:''თქვენ წარმატებით გადალახეთ ყველა საჭირო ბარიერი ერთის გარდა:ახლა თქვენ უნდა დაფიქრდეთ რას გააკეთებთ მომავალში,მაგრამ ერთი რამ თქვენ ყოველთვის დაგჭირდებათ:საუბრის მანერა.ამიტომ გთხოვთ დაფიქრდეთ ახლავე წახვალთ ამ სამყაროდან თუ კიდევ ცოტა ხნით დარჩებით?''მე ძალიან დაბნეული და გაოცებული ვიყავი.შემდეგ გონს მოვეგე და მივხვდი ცოტა ხნით დარჩენა არ მაწყენდა-თქო და ასეც მოვიქეცი.სანამ იქ ვიყავი ძალიან ბევრი შენობა მოვიარე უცნაური სახელებით::''ზმნათა სამყარო'',''უცხო ენები'',''ზედსართავ სახელთა ულევი სურსათი'',''ძველებური სიტყვები'' და უამრავი სხვა.ჩემი ყურადღება ერთმა შენობამ მიიპყრო.მას ასე ერქვა::''როგორ უნდა დავაჭიროთ ენას კბილი''))))))))როდესაც წასვლის დრო დადგა ყველას დავემშვიდობე და თვალები დავხუჭე რათა დავბრუნებულიყავი.როდესაც თვალები გავახილე ჩემს სახლში ვიყავი,ხალათში გახვეული.მივხვდი რომ ტელევიზორთან ჩამძინებია.როგორც კი ტელევიზორის გამორთვა გადავწყვიტე დაიწყო პროგრამა სახელად ''მოგზაურობა სასიტყვეთში''.
                 აი ასეეე:))თუ მოგეწონათ კომენტარები არ დაინანოთ.თუ არა მაშინ შემდეგისთვის შეინახეთ'')))))))))))))მე კი მომავალ პოსტამდე გემშვიდობებით!!!.......

ნივთების ისტორიიდან...

                       დღევანდელი ჩემი პოსტი იქნება იმის შესახებ,თუ როგორ შეიქმნა შარვალი,და სანამ დავიწყებდე მინდა გადავუხადო მადლობა ჟურნალ ''თბილისელებს'',იმიტომ,რომ ეს პოსტი სწორედ ამ ჟურნალიდან ამოვწერე.:):)ახლა კი,ყურადღებით ვკითხულობთ:):)

    ეგვიპტელებს,რომლებმაც კაცობრიობას პირამიდები დაუტოვეს თავის სამტვრევად,შარვლის გამოგონებაზე დიდად არ უნაღვლიათ.ისინი იღებდნენ ქსოვილის ნაგლეჯს და იხვევდნენ წელზე.გაგიკვირდებათ და,შარვალი მსოფლიოს ბარბაროსებმა-გალებმა და გერმანელებმა აჩუქეს.თუმცა პირველი შარვლის დიზაინი მათ სკვითებს მოჰპარეს.ეს ხალხი ცხოვრების დიდ ნაწილს ცხენზე ამხედრებული ატარებდა და შესაფერისი სამოსიც სჭირდებოდათ.აბა,წარმოიდგინეთ საკუთარი თავი ცხენის ზურგზე უშარვლოდ და,ხშირად-უნაგირის გარეშეც,რამდენიმე საათის განმავლობაში. ამიტომაც,სკვითებმა სხეულის ნაზი ნაწილების დასაფარავად ბეწვისა და ტყავის ''საფარი''-შარვალი მოიგონეს,მოხერხებული და საიმედო სამოსი.კეთილშობილი რომაელები დიდხანს უბზუებდნენ ცხვირს ბარბაროსული მოდის ''პირმშოს''.სეირნობდნენ ციგებითა და ტუნიკებით-კლიმატი ამის საშუალებას აძლევდათ,ხოლო ის მოქალაქე,რომელიც ამ არაესთეტიკურ სამოსს-შარვალს ჩაიცვამდა,კანონის დამრღვევად ითვლებოდა,მას ქონების  ჩამორთმევა და იძულებითი სამუშაოც ემუქრებოდა.გამონაკლისები მხოლოდ მეომრები იყვნენ,რომლებსაც ტყავის შარვლის ჩაცმის ნება ხანგრძლივი ლაშქრობების დროს ეძლეოდათ.

 

შუა საუკუნეების ევროპელი მამაკაცები მოდას ძალიან ჩსამორჩნენ.ამ დროს,აღმოსავლეთში ,მამაკაცები უკვე დადიოდნენ ე.წ. ''შაროვანებში'',საიდანაც პირდაპირ შარვალ-კოლგოტკებზე გადავიდნენ,თანაც სულ ნაირ-ნაირი ფერისას იცვამდნენ.XVI(16)საუკუნეში კი მოდაში ესპანური შარვლები შემოვიდა-მოკლე,მრავალნაოჭიანი და ისეთი ფუშფუშა,რომ კაცები თეძოებს მსუბუქი ყოფაქცევის ქალებივით დაარხევდნენ.თანაც,სულ მაქმანებით,ბაფთა-ლენტებით იყო მორთული.საქმე იქამდეც მივიდა,რომ შარვალსა და სარჩულს შორის თივასაც კი იტენიდნენ,რომ უფრო კარგად გაბერილიყო.

ფრანგული კავალერიის გენერალმა,გასტონ ოგიუსტ გალიფემ,გერმანელებთან ბრძოლაში სერიოზული ჭრილობები მიიღო.მისი მარჯვენა თეძო ისე დამახინჯდა,რომ მოტმასნილ შარვალს ვეღარ ჩაიცვამდა,გენერალს კი კოხტაობა უყვარდა და არც ქალების მიმართ იყო გულგრილი.მიკლედ,იფიქრა,იფიქრა და,ერთ-ერთ მეჯლისზე ახალი დიზაინის შარვლით გამოცხადდა.ქალები მაშინვე აღფრთოვანდნენ გენერლის ჩაცმულობით და მთელი საღამო ჰაეროვან კოცნებს უგზავნიდნენ.რამდენიმე თვეში შარვალი-''გალიფე'',ქარიშხალივით შეიჭრა მოდიის ინდუსტრიაში და იქ სამუდამოდ დარჩა.

აი,სულ ეს იყო.თუ მოგეწონათ არ დაგავიწყდეთ კომენტარების დაწერა.:):):):) 

მმმმმმ......გემრიელიაააა.....

                         ახლა როდესაც კომპთან ძლივს დავჯექი,გამახსენდა რომ დიდი ხანია არაფერი მიჩუქნია ჩემი დაუპატიჟებელი სტუმრებისთვის!ხოდა,მე,როგორც ყველაზე პასუხისმგებელმა ადამიანმა გადავწყვიტე საახალწლო საჩუქრად ძალიან გემრიელი პოსტი მეჩუქებინა(ამ პოსტს Grin-ი წაიკითხავს დიდი ინტერესით(თუ უკვე არ იცის)ის ხომ სუსნიების მბრძანებელია:))ამ პოსტის თემა გახლავთ:::
                           ...შოკოლადი...

არ ვიცი უბრალოდ გემრიელი სასუსნავის სმაილი როგორ იწერება თორემ დავწერდი:)ახლა კი მე ანუ ლიზი-ლიი გაგიმხელთ შოკოლადის საიდუმლოს!!!CHECK IT OUT!!!             
                             შოკოლადი არის ტერმინი, რომელიც კაკაოს მარცვლებისგან დამზადებული სხვადასხვა სახის საკონდიტრო პროდუქტის აღნიშვნისთვის გამოიყენება.
               სიტყვა “შოკოლადი” კაკაოს მარცვლებისგან დამზადებული სასმელის – “ჩოკოლატლის” დასახელებიდან მომდინარეობს. აცტეკების ენაზე “ჩოკოლი” “სიმწარეს” ნიშნავს, ხოლო “ატლი” – “წყალს”, რომლისგანაც შოკოლადის სასმელი მზადდება.დღევანდელი ჩოკოლატლი შეიცავს: კაკაოს ფხვნილს, რძეს, შაქარს, დარიჩინს, მწარე წიწაკას და ზოგჯერ, ვანილს.
                                                   ნედლი კაკაო
        შოკოლადის წარმოებისთვის აუცილებელი ნედლეული კაკაოს მარცვლებია, რომლებიც წარმოადგენენ კაკოს ხის ნაყოფს, რომელიც დედამიწის ტროპიკულ რაიონებში იზრდება.

წარმომავლობის მიხედვით, კაკაოს მარცვლებს სამ ძირითად ჯგუფად ყოფენ:

1)ამერიკული
2)აფრიკული
3)აზიური

               სახეობების სასაქონლო სახელწოდება მათი წარმოების რაიონის, ქვეყნის ან პორტის სახელწოდებიდან გამომდინარეობს(მაგ.: განა, ბაია,კამერუნი, ტრინიდადი და სხვა.)

           ხარისხის მიხედვით, კაკაოს მარცვლების ორ ჯგუფს გამოყოფენ:
#1::კეთილშობილი (სახეობრივი), რომელთაც ჰაეროვანი გემო და სასიამოვნო დახვეწილი მრავალფეროვანი არომატი აქვთ (მაგ.: იავა, ტრინიდადი და სხვა)
#2::სამოხმარებლო (ორდინარული), რომელთაც მწარე, მომჟავო გემო და ძლიერი არომატი აქვთ (მაგ.: ბაია, პარა და სხვა).ნუშის ფორმის და 2,5 სმ სიგრძის კაკაოს მარცვლები კაკაოს1)ამერიკული
2)აფრიკული
3)აზიური

               სახეობების სასაქონლო სახელწოდება მათი წარმოების რაიონის, ქვეყნის ან პორტის სახელწოდებიდან გამომდინარეობს(მაგ.: განა, ბაია,კამერუნი, ტრინიდადი და სხვა.)

           ხარისხის მიხედვით, კაკაოს მარცვლების ორ ჯგუფს გამოყოფენ:
#1::კეთილშობილი (სახეობრივი), რომელთაც ჰაეროვანი გემო და სასიამოვნო დახვეწილი მრავალფეროვანი არომატი აქვთ (მაგ.: იავა, ტრინიდადი და სხვა)
#2::სამოხმარებლო (ორდინარული), რომელთაც მწარე, მომჟავო გემო და ძლიერი არომატი აქვთ (მაგ.: ბაია, პარა და სხვა).ნუშის ფორმის და 2,5 სმ სიგრძის კაკაოს მარცვლები კაკაოს ხის ნაყოფის გულშია მოთავსებული. 1)ამერიკული
2)აფრიკული
3)აზიური

               სახეობების სასაქონლო სახელწოდება მათი წარმოების რაიონის, ქვეყნის ან პორტის სახელწოდებიდან გამომდინარეობს(მაგ.: განა, ბაია,კამერუნი, ტრინიდადი და სხვა.)

           ხარისხის მიხედვით, კაკაოს მარცვლების ორ ჯგუფს გამოყოფენ:
#1::კეთილშობილი (სახეობრივი), რომელთაც ჰაეროვანი გემო და სასიამოვნო დახვეწილი მრავალფეროვანი არომატი აქვთ (მაგ.: იავა, ტრინიდადი და სხვა)
#2::სამოხმარებლო (ორდინარული), რომელთაც მწარე, მომჟავო გემო და ძლიერი არომატი აქვთ (მაგ.: ბაია, პარა და სხვა).ნუშის ფორმის და 2,5 სმ სიგრძის კაკაოს მარცვლები  კაკაოს ხის ნაყოფშია მოთავსებული.

                   შოკოლადის, ისევე როგორც კაკაოს ხის, სამშობლოდ ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკა ითვლება. ასწლეულების მანძილზე, შოკოლადი გამოიყენებოდა როგორც სასმელი – დაფქვილ და მოხალულ კაკაოს მარცვლებს ინდიელები წყალს ურევდნენ, ხოლო შემდეგ ამ ნარევს წითელ წიწაკას (ჩილი) უმატებდნენ. შოკოლადის ისტორია ძალიან ადრე დაიწყო, დაახლოებით 3000 წლის წინ. პირველად სიტყვა კაკაომ გაიჟღერა როგორც «kakawa»-მ დაახლოებით 1000 წლის წინ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მექსიკის ყურეში, მაშინ როდესაც ჯერ მხოლოდ იწყებოდა ოლმეკების ცივილიზაციის აღორძინება.ოლმეკების შემდეგ მაიას ტომებმა გააგრძელეს ტრადიცია და სწორედ მათ ეკუთვნით ველური კაკაოს ხის კულტივირება.
           სწორედ ამ დროს დაიწყო ადამიანთა მოდგმამ შოკოლადის მიღების მეთოდების შემუშავება, სხვადსხვა ინგრედიენტების დამატებით. შოკოლადის მარცვლებს ხალავდნენ, ფქვავდნენ და შემდეგ ისევ აცხელებდნენ, ასე მიიღებოდა კაკაო-ხსნარი, შემდეგ უკვე ამ ხსნარს ურევდნენ წყალში და შედეგად მიიღებოდა მწარე, მაგრამ სასიამოვნო სასმელი.ამ პერიოდში ასეთ სასმელს ძალიან დიდი პოპულარობა ჰქონდა და მას “ღმერთების სასმელი” ერქვა.   მაიას ტომების გაქრობის შემდეგ შოკოლადის მომზადების ტრადიცია აცტეკებმა განაგრძეს. აცტეკები შოკოლადში ურევდნენ შაქარს, ვანილს, თაფლსა და დარიჩინს. ასეთი ხერხებით მიღებულ თხევად მასას აცტეკები მოიხსენებდნენ როგორც «xocolatl» და ის ცნობილი იყო მისი ნოყიერებით, გამაძლიერებელი (ენერგიის მოსამატებელი) და აღმგზნები თვისებებით. 

Add caption

                     საუკუნეების განმავლობაში წარმოიქმნა და ჩამოყალიბდა შოკოლადის მრავალი სახეობა. ეს განპირობებული იყო როგორც კულტურათა და ტრადიციათა თავისებურებებით, ასევე ტექნოლოგიური მიღწევებით. მაგალითად, თუ ახალ სამყაროში შოკოლადი ცხარე წიწაკით უნდა ყოფილიყო შეზავებული, ევროპელი გურმანებისთვის ის აუცილებლად ვანილთი და შაქარით უნდა გაემდიდრებინათ. შოკოლადი – თანამედროვე მსოფლიოსათვის მზა შოკოლადის მრავალი სახეობაა ცნობილი. მათ ყველას საფუძვლად კი სუფთა შოკოლადი უდევს, რომლისთვისაც დამახასიათებელია მძაფრად გამოხატული მწარე გემო და მდიდარი არომატი. ფერის მიხედვით განასხვავებენ: შავი, ყავისფერი და თეთრი შეფერილობის. მდგომარეობის მიხედვით კი შოკოლადი გვხვდება: თხევადი, მყარი და შოკოლადის ფხვნილი. კულინარიაში შემდეგი სახის შოკოლადები გამოიყენება:
მწარე ან საცხობი შოკოლადი სუფთა შოკოლადი, რომელიც არ შეიცავს დანამატებს. ეს არის ძალიან მწარე გემოს, ძლიერი არომატის შოკოლადის ფხვნილი ან ფილა, რომელიც ძირითადად საცხობად გამოიყენება.
              შავი შოკოლადი შოკოლადი რძის დანამატის გარეშე, ხშირად მას სუფთ შოკოლადსაც ეძახიან. ამერიკის კანონმდენლობა მას ტკბილი შოკოლადების კატეგორიას ანიჭებს და განსაზღვრავს მასში კაკაოს ლიქიორის (სუფთა შოკოლადის) 15% მინიმალურ ზღვარს. ევროპული კანონმდებლობით, კი შავი შოკოლადი 35% სუფთა კაკაოს ფხვნილს უნდა შეიცავდეს.
                ტკბილ-მწარე შოკოლადი და ნახევრად ტკბილი შოკოლადი ეს არის შავი შოკოლადი კაკაოს ლიქიორის მაღალი კონცენტრაციით (პირველი სახეობა უფრო). მას ახასიატებს მწარე გემო, არ გამოიყენება როგორც დესერტი და შესაბამისად ფართო გამოყენებას პოვებს კულინარიაში. ეს ორი სახეობაა ძირითადად მოხსენიებული რეცეპტებში.
                  რძის შოკოლადი შოკოლადი რძის დანამატით. ამერიკული კანონმდებლობით უნდა ახასიათებდეს მინიმუმ 10% შოკოლადის სიროფის კონცენტრაცია. ევროპული კანონმდებლობა კი განსაზღვრავს შოკოლადის ფხვნილის 25% ოდენობას.
თეთრი შოკოლადი მზადდება კაკაოს ცხიმისა და კაკაოს ფხვნილისაგან.
კაკაოს ფხვნილი მწარე შოკოლადი, რომელიც გასუფთავებულია კაკაოს ცხიმისაგან და მიყვანილია ფხვიერ მდგონარეობამდე. ფართოდ გამოიყენება კულინარიაში და აადვილებს მზადების პროცესს.
                  შოკოლადის ”ჩიპსი მყარი შოკოლადი, რომელიც შეიძლება დამზადებული იყვეს ნებისმიერ ფერის და სიტკბოს შოკოლადით. მთავარი მახასიათებელი ამ შემთხვევაში ფორმაა, იგი შეიძლება იყვეს ბურთის, კონუსის, ფოთლის და ა.შ. ფორმის, მაგრამ ზომით არის პატარა და ხშირად არ აღემატება 1 სმ-ს დიამეტრით. გამოიყენება კულინარიაში როგორც გასაფორმებლად ასევე ბისკვიტებში. განსაკუთრებით კექსებში, ჭიქის კექსებში, მაფინებში და ა.შ.
                  ჰაეროვანი შოკოლადი შოკოლადი მრავალი პატარა ბურთულით სასიამოვნო ნუგბარია, რომელსიც დამზადების ორიგინალური წესით გამოირჩევა. უკვე სასურველი გემოვნებით შემზადებულ შოკოლადის თხევად მასას ათავსებენ ვაკუუმ-ქოთნებში, სადაც +40 გრადუსზე 4 საათის განმავლობაში მზადდება. რის შემდეგაც მისი საერთდ შეხებისას წარმოიქმნება სწორედ ეს საუცხოო ფორებიანი შოკოლადი.
                   თხევადი შოკოლადი ის შეიძლება მომზადებული იქნეს როგორც შავი შოკოლადიდან, ასევე შეიძლება მომზადდეს კაკაოს ფხვნილის, სითხის (რძე, წყალი) და შაქრის შეზავებით. მომზადების მრავალი წესი არსებობს, მთავარი განმასხვავებელი ნიშანი არის მისი თხევად მდგომარეობაში არსებობა და ისე გამოყენება.

             იმედია მოგეწონათ ესოდენ გემრიელი პოსტი და უკვე მოგინდათ შოკოლადი,და თუ ეს ასეა მე ბედნიერი ვარ:)(არ დაივიწყოთ კომენტარები:)

ახალი წელი კარზეა!!!!!!(არ გესმით მისი კაკუნის ხმა???:):):)

                     ალბათ ყველანი მიხვდით რის შესახებ უნდა დავწერო ახლა::
      ახალი წელი ძალიან მალე მოვაა!!!!!!!!!!!
         ხოდააა,მეც ვიფიქრე დამედო პოსტი რომელშიც იქნებოდა ინფორმაცია(ები)(თუ საჭიროა:) თუ რა ტრადიციები იყო და არის ახლა უცხოეთის ქვეყნებში:)

              საახალწლო დღესასწაულის პერიოდი ჩვენს წარმოდგენაში არის ლამაზი და კეთილი ზღაპრის დრო. ახალი წლის ღამის მომხიბვლელობა დიდი ხნის განმავლობაში გვახსოვს, მას უკეთესობის იმედი და სასიხარულო გრძნობები მოაქვს,მის მომხიბვლელ ძალას ჩვენ უკავშირებთ მშვიდობას,სიყვარულს და ურთიერთ გაგებას. ახალი წლის აღნიშვნა ბევრ ადამიანს მარადიულ ტრადიციად მიაჩნია, უმეტესობა ფიქრობს, რომ მას აღნიშნავდნენ ყოველთვის. მაგრამ ეს ასე არ არის. ამ დღესასწაულის ისტორია ”სამწუხაროდ” მხოლოდ 25 საუკუნეს ითვლის. მეცნიერთა ერთი ნაწილის აზრით ახალი წლის აღნიშვნის ჩვეულება პირველად მესოპოტამიაში (შუამდინარეთი), შუმერების უძველეს ცივილიზაციაში წარმოიშვა.

          ძველ ეგვიპტეში ახალ წელს დღესასწაულობდნენ დიდ ხანს: ივლისიდან – სექტემბრამდე (ტრადიციის წარმოშვების ზუსტი თარიღის მითითება შეუძლებელია). დღესასწაულის დასაწყისი მდინარე ნილოსის ნაპირებიდან გადმოსვლასა და ცაზე ეგვიპტელებისთვის წმინდა ვარსკვლავის სირიუსის ამოსვლას ემთხვეოდა. წლის ამ დროს სრულდებოდა თესვა ამის გამო გვალვა ქვეყნისთვის დამღუპველი იქნებოდა. ამიტომ მდინარის ნაპირებიდან გადმოსვლის დღეს ხდებოდა ზემო და ქვემო ნილოსის ღმერთის – ჰაპისთვის მსხვერპლის შეწირვა. მდინარის დინებას აყოლებდნენ პაპირუსის ფურცლებზე ჩამოწერილ საჩუქრების ნუსხას. ეგვიპტელებისთვის ეს იყო წმინდა დრო, იწყებოდა ცხოვრების ახალი პერიოდი. სამუშაოებისგან გათავისუფლებული ადამიანები ხვდებოდნენ მეგობრებსა და ნათესავებს, ერთად მოიხსენიებდნენ წინაპრებს და ადიდებდნენ ღმერთებს. გარდა ამისა ძველ ეგვიპტეში ახალი წლის, ახალი პერიოდის დაწყება უკავშირდებოდა მზის ღმერთის რას ქალიშვილის, სიყვარულის, მშვენიერების და მუსიკის ღმერთის ჰატჰორის კულტს. მისი ქანდაკება მოჰქონდათ წმინდა ნავით და დგამდნენ ტაძრის თორმეტ სვეტიან თალარში. თორმეტი სვეტი მიაჩნდათ წელიწადის თვეების სიმბოლოებად. მზის პირველი სხივის გამონათების დროს გასწევდნენ ფარდებს და ქალღმერთის ქანდაკებას მოეფინებოდა მზის სინათლე, რასაც ეგვიპტელები აღიქვამდნენ როგორც მზის ღმერთის რას მიერ თავისი ქალიშვილის ჰატჰორის, ტაძრისა და მთელი სამყაროს დალოცვად.

                ძველ ბაბილონში ახალი წელი დგებოდა გაზაფხულის ბუნიაობის შემდგომი პირველივე ახალ მთვარეობის დროს, რომელიც ითვლებოდა გაზაფხულის პირველ დღეთ იმიტომ,რომ გაზაფხულის მოსვლა ნიშნავდა აღორძინების,თესვის და ყვავილობის ხანათ. დღესასწაულის დროს ქვეყნის მმართველს ხდიდნენ სამოსს და უშვებდნენ ქალაქიდან და 11 დღის განმავლობაში თითოეული აკეთებდა იმას რასაც მოისურვებდა. ამის შემდეგ მშვენიერ სამოსში გამოწყობილი მეფე ბრუნდებოდა დიდი პროცესიის თანხლებით. ყველანი უბრუნდებოდნენ სამუშაოს და დინჯად იქცეოდნენ. ამგვარად ადამიანები ყოველ წელს იწყებდნენ ახალ ცხოვრებას. ანუ საახალწლო ტრადიციას რამე შეიცვალოს ცხოვრებაში საფუძველი ძველ ბაბილონში ჩაეყარა.

              ძველ სპარსეთში დღესასწაული ნოვრუზი (ახალი დღე) აღინიშნებოდა გაზაფხულის ბუნიაობის დროს, 21 დან – 22 მარტამდე და გაზაფხულის დადგომასა და თესვის პერიოდის დაწყებას. რამდენიმე კვირით ადრე სველ თასზე აღმოსაცენათ დებდნენ ხორბლისა და ქერის სათესლე მარცვლებს. თესლი გამოიტანდა ღივს, რაც ნიშნავდა გაზაფხულის მოსვლას და ცხოვრების ახალი წლის დასაწყისს. დღესასწაულის დაწყებამდე ყველანი ურიგდებოდნენ ერთმანეთს, უხვი მოსავლის,მადლიანი წვიმებისა და მდიდარი მოწველის იმედით მარცვლით, წყაროს წყლით ან რძით ავსებდნენ დოქებს. დღესასწაულის დილას უნდა დაესრულებინათ საჭმლის მომზადება,დალაგება, ბროწეულისა და ვაშლის ტოტებით სახლის მორთვა და ნაგვის გადაყრა. ამის შემდეგ იმართებოდა ეროვნული კერძებით, ტკბილეულითა და სასმლებით გაწყობილი სადღესასწაულო სუფრა.

               ძველ საბერძნეთში ახალი წელის დაწყება ემთხვეოდა წლის ყველაზე გრძელ დღეს – 22 ივნისს, ხოლო წელთაღრიცხვა იწყებოდა ცნობილი ოლიმპიური თამაშებიდან.

               ძველ რომში იმპერატორმა იულიუს კეისარმა პირველად შემოიღო კალენდარი, რომელშიც წელიწადი 1 იანვრიდან იწყებოდა. ამ დღეს რომაელები მსხვერპლს სწირავდნენ ორპიროვან ღმერთ იანუსს, რომელიც ითვლებოდა წამოწყებების მფარველად და გეგმავდნენ მნიშვნელოვან ღონისძიებებს, ვინაიდან მიაჩნდათ, რომ ის ამისთვის ყველაზე ხელსაყრელია. აგრეთვე ძველი რომიდან მოსულია საახალწლო საჩუქრების ჩუქების ტრადიციაც. თვლიან, რომ პირველ საჩუქრებს წარმოადგენდნენ დაფნის ზის ტოტები, რომლებიც დამდეგ წელს ბედნიერებასა და წარმატებას მოასწავებენ. საახალწლო საჩუქრებზე რომაელები წერდნენ მილოცვებსა და კეთილ სურვილებს, მაგალითად:” გისურვებ კეთილ და ბედნიერ ახალ წელს”, ზოგჯერ კი სახუმარო ლექსაც მიაყოლებდნენ ხოლმე.

                    ქრისტესშობის დღე ქრისტიანულ სამყაროში ითვლება უდიდეს დღესასწაულად. მისი აღნიშვნა ბეთლემში, ქრისტესშობის ტაძარში იწყება მუსიკის შესრულებით მზის ჩასვლამდე ბევრად ადრე. ტრადიციულად ორკესტრები შემოუვლიან ხოლმე მრავალ კვარტალს. შემდეგ ტაძარში რამდენიმე მღვდელმსახური იწყებს წირვას სხვა და სხვა ენაზე. ტაძრის გარშემო ყოველთვის იკრიბება ათი ათასობით ადამიანი. ქრისტესშობა აღინიშნება მთელ მსოფლიოში. მის აღნიშვნასთან დაკავშირებით ბევრ ქვეყანასა და ერს გააჩნია საკუთარი, ხშირ შემთხვევაში განსხვავებული ტრადიციები.

                                  ევროპის ქვეყნებში:

                ინგლისში ქრისტესშობა – ტრადიციული ოჯახური დღესასწაულია. ამ დღეს ყველანი იკრიბებიან მშობლების სახლში. როგორც წესია სახლი მორთულია ბაძგისა (ჭყორის), რომელსაც მიიჩნევენ შეძლების სიმბოლოდ და ფითრის ტოტებით, რომელიც გულისხმობს სტუმართმოყვარეობასა და ნაყოფიერება-მოსავლიანობას. შეკრებილები ერთმანეთს გადასცემენ საჩუქრებს, მიირთმევენ საჭმელსა და სასმელს და ათვალიერებენ ოჯახურ ფოტო ალბომებს. ინგლისურ საშობაო სუფრის ტრადიციულად ამშვენებს სადღესასწაულო ღვეზელი. უძველესი ჩვეულებისამებრ ამ ნამცხვრის გულში დებენ სხვა და სხვა საგნებს, რომლებიც ვისაც შეხვდებიან ნაჭერში უწინასწარმეტყველებენ მომავალი წლის ბედ-იღბალს. ინგლისელებს სჯერათ, რომ ბეჭედი ნიშნავს ახლო დაქორწინებას, მონეტა – მომავალ გამდიდრებას, ხოლო ნალი – მომდევნო წელში წარმატებას. გარდა ამისა, ჩვეულების შესაბამისად, ჭაბუკმა და ქალიშვილმა, რომლებიც აღმოჩნდებიან ფითრის ტოტის ქვეშ, უნდა აკოცონ ერთმანეთს. საშობაო სუფრის ტრადიციული კერძია ინდაური სურტკმლის სოუსით და პუდინგი, ხოლო სასმლებიდან ამ დღეს მიირთმევენ მხოლოდ ჩაის ან ბრენდის.

 

 

გილოცავთ დამდეგ შობა-ახალ წელს!!!!!